Annual Liveability Index (2014)

Uit Netwerk Wiki | Zicht op het netwerk
Ga naar: navigatie, zoeken

The Annual Liveability Index (2014) van The Economist Intelligence Unit (EIU)[1] beoordeelt welke steden in de wereld de beste en welke de slechtste leefomstandigheden kennen.


Waar gaat het over?

Het rapport kan gebruikt worden als referentiepunt voor niveaus van ontwikkeling in een stad en voor de hardheidsclausules van contracten van expats, als onderdeel van verhuizingspakketten. Het beoordelen van leefbaarheid gebeurt op basis van een breed scala aan indicatoren. De leefbaarheidsrating kwantificeert de uitdagingen van de levensstijl van een individu waarmee hij of zij mogelijk mee in aanraking kan komen in een stad en maakt een vergelijking tussen verschillende steden.


Proces achter de studie

De leefbaarheidsscore in de jaarlijkse leefbaarheidsindex is een combinatie van factoren die onderzocht is op vijf hoofdcategorieën namelijk: stabiliteit, gezondheidszorg, cultuur & milieu, educatie en infrastructuur. De scores zijn voor elke categorie afzonderlijk gegeven. Elke stad krijgt een relatieve score voor meer dan 30 kwalitatieve en kwantitatieve factoren binnen de vijf hoofdcategorieën. Elke factor in een stad is beoordeeld als aanvaardbaar, draaglijk, ongemakkelijk, ongewenst of ondraaglijk.

Voor kwalitatieve indicatoren wordt een rating toegekend op basis van het oordeel van experts en stadsmedewerkers. Voor kwantitatieve indicatoren wordt een classificatie berekend op basis van de relatieve prestaties van een aantal externe gegevenspunten. De scores zijn vervolgens samengesteld en gewogen op een score van 1 tot 100, waarbij 1 als ontoelaatbaar wordt beschouwd en 100 als ideaal. De leefbaarheidsrating is zowel een totaalscore als een score op elke categorie afzonderlijk.


Kernwoorden

leefbaarheid, leefkwaliteit, gezondheid, infrastructuur, onderwijs